ผิดหวัง เส้า**
สิ้นเสียงประกาด........................
รุอย่างเดวว่า หูอื้อ งง เสียใจ
แล้ว น้ำตาก้อไหลออกมา
....ช่วงบ่าย....
แข่งหลีด รร.เรา รร.แรกเรย
ตอนแรกตื่นเต้นมากๆ ประหม่าสุดๆอ่ะ
แต่พอเราได้ไปเต้นแร้ว ความตื่นเต้นก้อกลายเปนความสนุก
ขอบคุนทั้งเสียงปรบมือ และเสียงกรี๊ด
ของหน้าม้า และที่ม่ายช่ายหน้าม้าด้วย อิอิ
....พอถึงเวลาประกาดผล....
เทนนิสได้ถ้วยมาทั้งชายและหยิง
ประกาดพาเหรดออกมา ได้ที่2 ดีจัยมากๆๆ
น้องๆพาเหรดเก่งทุกคน ไข่ก๊องจงเจริน
แสตนได้ที่ 3 จากที่ม่ายเคยติด
ดีจัยกะพี่ๆที่พยายามกันมามากมายจร้า
มาถึงรางวัลที่ทุกคนรอคอยกัน
ที่3ได้แก่ สวนนัน
รุสึกได้ว่า โหยย ยกภูเขาออกจากอก
คู่แข่งที่สำคันม่ายอยุแร๊ว
และเสียงประกาดก้อพูดขึ้นมาว่า
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ1ผู้นำเชียร
ได้แก่.....................
สาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด้จเจ้าพระยา
อึ้งมาก ตกใจ จนน้ำตายังม่ายไหลด้วยซ้ำ
รุสึกว่าหนักอึ้ง หูอื้อ เงียบไปหมด
แต่มาถามเพื่อนๆ เพื่อนบอกว่า
ม่ายได้หูอื้อหรอก เค้างงกันทั้งสนาม
เงียบกันหมด ว่า ทำไม บ้านเด็จไม่ได้ที่1
ทำไมถึงได้ที่2.................????
กะจะม่ายร้องไห้ พอพี่ดิวมากอด สุดท้ายก้อร้องจนได้
ตอนนั้นมานรุสึกท้อ และบั่นทอนจิตใจมาก
หันไปมองรอบตัว ทุกคนร้องไห้...
ทำไมถึงไม่เปนเรา ที่1 ได้แก่ เทพสตรี
แร้วเราจาทำไรได้ เมื่อกรรมการตัดสินใจไปแร๊ว
แชมป์สมัยที่4ของเราจึงหายวับไป
เหลือเพียงคำพูดว่า บ้านเด็จแชมป์3สมัย
หลายคนมาแสดงความสียใจกะพวกเรา และ
ยังบอกว่าจายังเปนกำลังใจให้บ้านเด็จต่อปัย
นี่ก้อเปนอีก1สิ่งที่ทำให้เราได้รู้ว่า
เราอาจไม่ได้ถ้วยแชมป์4สมัย
แต่..เราเปนแชมป์4สมัยในใจของคนดูหลายๆคน
อย่างน้อย พวกเราหลีดบ้านเด็จก๊ะน่าจะภูมิใจไว้
ถึงจาผิดหวังนิดหน่อยก้อเถอะ!!!!!
ปีหน้าเราต้องมาทวงแชมป์นะ เราทุกคนต้องสู้ๆๆๆๆ
ถึง พี่เบีย
ขอบคุนพี่เบีย สำหรับทุกทุกอย่างที่ทุ่มเทให้
กับบ้านเด็จมาตลอดหลายปี
ทุกครั้งที่พี่เบียบ่นว่าท้อ แต่เอ๋รุว่าพี่เบียม่ายคิดจาท้อ
หลายคนอาจไม่เข้าใจพี่เบีย
แต่อย่างน้อยก้อมีพวกเรา11คนที่เข้าใจน๊ะ
พวกเราทุกคนรักพี่เบีย
พี่เบียเก่งมากๆๆๆๆๆๆๆ
เอ๋รุว่าพี่เบียเหนื่อย แต่พี่เบียก้อยังทำให้พวกเรา
เก่งและเด่น และเปนที่ยอมรับยมาจนถึงทุกวันนี้
ตอนนี้หลีดบ้านเด้จก้อยังคงเปงที่1ในใจคนดูอยุน๊ะค๊ะ
เอ๋รักพี่เบียค่ะ
ถึง เพื่อนๆพี่น้องๆหลีดทุกคน
พี่บาส - ขอบคุนสำหรับเสียงฮา และอะรัยตลกๆที่พยายามมอบให้เสมอ
พี่ดิว - ขอบคุนสำหรับความทุ่มเททั้งหมดที่ให้กะน้องๆลีดทั้งหลาย
พี่เบส - ขอบคุนที่ชวนพี่เบียทะเลาะบ่อย ทำให้เปี่ยนบรรยากาด
(มันเรียกว่าขอบคุนเรอะเนี่ย)
พี่ตุ๊กตา - ขอบคุนสำหรับความน่ารัก และความอดทนที่จะฉีกขาเพื่อหลีดจ้า
ฟ้า - ขอบคุนที่แกชวนชั้นคุยบ่อยๆและอยุข้างๆชั้น
และแกก้อแอบรั่วด้วย อิอิ
เจส - ขอบคุนที่เอาท่าเดินหนูเชิญยิ้มมาเผยแพร่ และ สิ่งที่แกรั่วไว้
ทำให้ชั้นได้ขำ จนน้ำตาเล็ด
โต๊ด - แกเก่งมากที่สุดท้าย ก้อยังยกชั้นขึ้น และรับน้ำหนักชั้นได้
ขอบคุนที่อยุเปงเพื่อนชั้นมาตลอด
ปูเป้ - ขอบจัยท่าลดเอวของนู๋ที่ทำให้พี่ แต่..เอวมะลดลงเรย
แชมป์ - ขอบจัยเสียงแจ๋นแร๋น ที่พูดม่ายเคยหยุด55+
จนโดนพี่เบียบ่นบ่อยๆ และเรื่องเล่าของรร.ที่พี่ม่ายเคยรุ
วัด - ขอบจัยที่ทำหน้าซึเนโอะให้พี่ได้เหน กร๊ากกกก ขอบจัยที่ชอบ
แขวะพี่บ่อยว่าอ้วนบ้าง เตี้ยบ้าง ทำให้พี่มีคนทะเลาะด้วย
...พี ก่า เอส...
**ขอบคุนทุกคนที่อยุข้างกันเสมอมา เรารักกัน
**ขอบคุนสำหรับคนที่เปนเบาะรองน้ำตาชั้น
**มิสส ทวิน แกม่าคิดจามาอัพซักทีนะ
**รักยัยตุด แกกุมมือตอนชั้นร้องไห้ตลอดเรย
**ขอบคุนสำหรับความห่วงใย ของคนที่ห่วงชั้น
**ขอบคุนเมสเซจดีๆ จากบางคนที่ส่งมาปลอบตอนนั่งรถกลับ
**ขอบคุนพี่เม ที่คอยมาช่วยจับไลน์ (ตอนแรกลืมเขียนชื่อพี่เม โทดทีค่า)
**รักพี่เบีย พี่เม พี่ดิว พี่บาส เจส ฟ้า โต๊ด เป้ แชมป์ พี่เบส น้องวัด พี่ตุ๊ก
**tc Slope gang
**5/1 5/2 เก่งมากๆๆๆ
** เป้ กะซี ถ้สครั้งหน้าไปสาธิตสัมพัน ก้อไปดูเอ๋แข่งน้า
**เทพสตรีกะบ้านเด็จจายังคงสามัคคี
พอดีแวะมาน่ะ
อิอิ
เสียดายเนอะรูปไม่ชัด
ไปแระ
มิสจ้า*****